آموزش ابتدایی
تحول نو در رشد ابتدایی
صفحه نخست            پروفایل مدیر سایت            پست الکترونیک   
پنجشنبه ۱۳ آبان ۱۳۸٩ :: ٩:٥٦ ‎ب.ظ ::  نويسنده : مجید

جای‌ تعجب‌ نیست‌ که‌ والدین‌ می‌ توانند در دعوای‌ فرزندان‌ نقش‌ مهمی‌ داشته‌ باشند. روشن‌ است‌ که‌ همیشه‌ نمی ‌توان‌ بچه‌ها را به‌ طور یکسان‌ مورد توجه‌ قرار داد؛ گاهی‌ بچه ‌ای‌ نیاز به‌ توجه‌ بیشتری‌ دارد.به‌ هر حال، هیچ‌ پدر و مادری‌ نمی‌ خواهند در محیطی‌ پر کشمکش‌ زندگی‌ کنند.به کارگیری‌ این‌ روش‌ها به‌ شما کمک‌ می ‌کند بین‌ بچه ‌هایی‌ که‌ با هم‌ اختلاف‌ دارند، صلح‌ و صفا به‌ وجود آورید.

 

۱. بــر رفتارهای‌ مثبت‌ کــــودکان‌ تاکید کنید .

بچه‌ها خیلی‌ زود درمی ‌یابند که‌ دعوا و مشاجره‌ باعث‌ جلب‌ توجه‌ بزرگترها می‌ شود؛ و این‌ در حالی‌ است‌ که‌ همکاری‌ آنها با یکدیگر، اغلب‌ مورد توجه‌ قرار نمی ‌گیرد. پس‌ وقتی‌ کودکان‌ به‌ طور مسالمت‌آمیز با هم‌ کنار می‌آیند، آنها را تشویق‌ کنید.

 

به دنیا آمدن فرزند جدید احساسات خاصی را در فرزندان قبلی بوجود می آورد. بروز نوعی حسادت در این موقعیت می تواند طبیعی باشد اما عملکرد شما و عدم غفلت از فرزند قبلی همهء اعضاء خانواده را در گذر از این موقعیت یاری می کند. نقش شما اساسی است. بیشتر بدانید...

 

برای کودکان اضافه شدن یک عضو جدید به خانواده ممکن است چندان خوشایند نباشد. واقعیت این است که اکثر کودکان در چنین موقعیتی احساس حسادت می کنند و به راحتی این احساس را در رفتارشان نشان می دهند. پذیرفتن فرزند جدیدی در خانواده برای کودکان سنین 1 تا 3 سال و نیمه مشکلتر است زیرا هنوز خیلی به والدینشان وابسته هستند. حتی گاهی عکس العملهای شدیدی از خود نشان می دهند که دقت شما را می طلبد. البته اگر حساسیتها خیلی بحرانی شد بهتر است نزد مشاور بروید. اما والدین برای آماده کردن فرزند بزرگتر چه اقداماتی می توانند به عمل آورند؟ آمادگی برای ورود عضو جدید، به حفظ آرامش طی این دوره انتقالی کمک می کند. خانم سارا ف. که یک پسر سه ساله و یک نوزاد دختر دارد تجربهء خود را برای ما نقل کرده است:

 

وقتی به دخترم شیر می دادم، سامان (پسرم) از من خواست با او توپ بازی کنم. او از دست کودک جدید خیلی ناراحت شد چون احساس کرد من درخواستش را رد کرده ام، و شروع به گریه کرد. لازم بود تا کاری کنم که غصه نخورد و بین او و خواهرش کینه بوجود نیاید. به او گفتم: وقتی خواهرت شیرش را خورد می توانی با او بازی کنی. بعد توپ کوچکی را که برای دخترم خریده بودم به او دادم تا بعد از شیر، به آرامی با او بازی کند. دراینجا حس کردم که از خوشحالی چشمانش برق زد و احساس یک برادر بزرگتر به او دست داد. ضمنا عکسی از اولین بازی دونفرهء آنها گرفتم و در اتاقشان قاب کردم.
در اینجا به ذکر چند نکته می پردازیم که شما می توانید به کودکتان کمک کنید فرد جدید را راحتتر بپذیرد:


۱. با هم نقش مـــــادر را بازی کنید. 

برای فرزند بزرگتر عروسک یا خرس مورد علاقه اش را بخرید و او را مامان عروسک بکنید. برایش توضیح دهید که نوزاد جدید خیلی ظریف و حساس است. بگذارید غذا دادن، بغل کردن و تمیز کردن نوزاد را با عروسکش امتحان کند. اجرای نقش مادر باعث می شود به هردوی شما خوش بگذرد .وقتی خوب از عهدهء کارش برآمد تشویقش کنید.

 

۲. اتاق نـــــوزاد را با هـــم تــــزئین کنید.

بگذارید فرزند بزرگتر یک نقاشی قشنگ مخصوص این اتاق بکشد و آن را همانجا نصب کنید. این کار باعث می شود احساس کند از گردونهء فعالیتهای خانه خارج نشده و در احساس خوشحالی ورود فرزند جدید سهیم است.

 

۳. از او بخواهیـــد در ماجــــــرا سهیـــــم باشد.

وقتی نوزاد را به منزل آوردید اجازه دهید کودک بزرگتر به شما کمک کند و از او یاری بخواهید. گرچه شما تلاش کرده اید ذهن او را برای ورود فرزند جدید آماده کنید ولی هنوز احتمال دارد از خود مقاومت نشان دهد. ممکن است دوباره مانند سالهای قبل بچگانه حرف بزند یا شیشه شیرش را بخواهد. این یک رفتار طبیعی است و زیاد طول نخواهد کشید. بگذارید این رفتار را داشته باشد و با او برخورد نکنید. حتما او را مانند قبل بغل کنید و نوازش نمائید و ببوسید و ابراز محبت به او را از قبل نیز بیشتر کنید. اوقات خاصی را فقط به او اختصاص دهید و با یکدیگر خلوت کنید. می توانید با هم بازی کنید یا برایش اختصاصا داستان بخوانید یا با او غذا بخورید.

 

۴. با هــــم کتاب بخـــوانید.

کودکان عاشق داستان خواندن شما هستند، مخصوصا اگر ماجرای کتاب در مورد آنها باشد. با هم به سمت یک کتابفروشی یا کتابخانه قدم بزنید و کتاب یا داستانی درمورد "برادر یا خواهر بزرگتر شدن" برایش بگیرید. از اوقاتی که تنها با هم هستید لذت ببرید و کتاب را برایش بخوانید. ملاحظه می کنید که راههای مختلفی برای آماده کردن فرزندان بزرگتر جهت قبول فرزند جدید وجود دارد. درک و آگاهی شما از فشارهائی که ورود فرد تازه به خانواده وارد می کند اعضاء خانه را در گذر از این دوره یاری خواهد کرد.  

 

۲. نقاط‌ شــــروع‌ درگیــــــری‌ را شناسایــــی‌ کنید.

 

هر مشاجره‌ و برخورد را ارزیابی‌ کنید و به‌ دنبال‌ عوامل‌ و انگیزه‌ها باشید. بچه‌ ها معمولاً وقتی‌ خسته‌ و گرسنه‌ می‌شوند یک‌ به ‌دو می ‌کنند. بعضی‌ اوقات‌ هم‌ احساس‌ می ‌کنند مورد بی ‌اعتنایی‌ والدین‌ قرار گرفته‌ اند و به‌ همین‌ علت‌ برای‌ جلب‌ توجه‌ به‌ دعوا پناه‌ می ‌برند. اگر عوامل‌ دعوا و اختلاف‌ را بشناسید و مورد توجه‌ قرار دهید، می ‌توانید از وقوع‌ آن‌ پیشگیری‌ کنید.

 

۳. به‌ علایق‌ و توانایی‌های‌ بچه‌ها احتــــرام‌ بگذارید و هر یک‌ را جداگانه‌ تشویق‌ کنید.

بهترین‌ روش‌ برای‌ این‌ که‌ بچه‌ ها از چشم‌ وهمچشمی‌ و رقابت‌ نادرست‌ بپرهیزند، این‌ است‌ که‌ اجازه‌ دهید شخصاً علایقشان‌ را دنبال‌ کنند. در این‌ صورت‌ آنها هر کدام‌ برای‌ خود سرگرمی‌های‌ جداگانه ‌ای‌ خواهند داشت. در ضمن، فعالیت‌های‌ آنان‌ باید با توانایی‌ هایشان‌ سازگاری‌ داشته‌ باشد؛ مثلاً در کار نظافت‌ حیاط، اگر بچه ‌ای‌ برای‌ زیر و رو کردن‌ خاک‌ باغچه، خیلی‌ کوچک‌ است‌ می ‌تواند در جمع‌آوری‌ برگ‌ های‌ خشک‌ کمک‌ کند. به‌ این‌ ترتیب‌ فرزند شما می‌ آموزد که‌ هر شخص‌ وظیفه ‌ای‌ دارد؛ حتی‌ اگر کارش‌ مهم‌ جلوه‌ نکند و کانون‌ توجه‌ دیگران‌ واقع‌ نشود.

 

۴. آنها را به‌ حــــرف ‌زدن‌ تشـــــویق‌ کنید.

وقتی‌ دعوای‌ بچه ‌ها شروع‌ می ‌شود، با آغاز کردن‌ یک‌ گفت‌ و گو به‌ آنها کمک‌ کنید که‌ با صلح‌ و صفا به‌ بحث‌ و مشاجره‌ پایان‌ دهند؛ مثلاً اگر بر سر یک‌ مداد شمعی‌ با هم‌ جدال‌ می‌ کنند، بگویید: نمی ‌دانم؛ هر دوی‌ شما همین‌ مداد شمعی‌ را می ‌خواهید. ببینید چطور می ‌توانید این‌ مشکل‌ را حل‌ کنید که‌ هر دو راضی‌ و خوشحال‌ شوند. بچه‌ ها برای‌ این‌ که‌ بتوانند با موفقیت‌ مشکل‌ را حل‌ کنند، لازم‌ است‌ صحبت‌ های‌ طرف‌ مقابل‌ را بشنوند و راه‌ حلی‌ پیدا کنند که‌ مورد توافق‌ هر دوی‌ آنها باشد. پیوسته‌ از طریق‌ صحبت، آنها را به ‌آرامی‌ راهنمایی‌ کنید. در نهایت‌ بچه‌ها می‌آموزند که‌ مشکلاتشان‌ را خودشان‌ حل ‌و فصل‌ کنند.

 

۵. قــــانــــون‌ وضــــع‌ کنید.

گاهی‌ نمی ‌توان‌ جلوی‌ دعوای‌ بچه‌ ها را گرفت، اما بیشتر اوقات‌ می ‌توانید خودتان‌ را درگیر ماجرا نکنید. شاید مشکل ‌ترین‌ درس‌ برای‌ تمام‌ والدین‌ این‌ باشد که‌ چه‌ مواقعی‌ باید بحث‌ های‌ کودکان‌ را نادیده‌ بگیرند. در این‌ زمینه، بایستی‌ از قبل‌ رفتارهای‌ غیرقابل‌ پذیرش‌ را صریحاً مشخص‌ کنید؛ مثلاً « زد و خورد » رفتاری‌ غیر قابل‌ قبول‌ است. در صورت‌ قانون ‌شکنی، قوانین‌ انضباطی‌ را اجرا کنید.

پیش‌ از تـــولد نــــوزاد

۱- با کـــــــــودک‌ صحبــــــت ‌کنید :

مثلاً توضیح‌ دهید که‌ خانواده‌ شامل‌ پدر، مادر و خواهر و برادرهاست؛ و در بسیاری‌ از خانواده‌ها تعداد فرزندان‌ بیش‌ از یکی‌ است. سه‌ چهار ماه‌ پیش‌ از ورود نوزاد، آماده‌ سازی‌ کودک‌ را شروع‌ کنید. اگر کودک‌ در سن‌ پیش ‌دبستان‌ یا دبستان‌ است‌ این‌ آماده‌ سازی‌ را زودتر آغاز کنید. به‌ کودک‌ نگویید برایش‌ یک‌ دوست‌ یا همبازی‌ می ‌آورید، زیرا او به‌ علت‌ خوابیدن‌ طولانی‌ مدت‌ نوزاد و یا ناتوانی‌اش‌ در بازی‌ کردن‌ با وی،‌ ناراحت‌ می‌شود.

 

۲- به‌ کـــودک‌ آگاهــی‌ بدهید:

درباره‌ انتظار خود برای‌ ورود نوزاد، زیاد خوابیدن‌ شیرخوار، گریه‌ کردن‌ و ناتوانی‌ او در‌ بازی ‌کردن‌ با کودک،‌ صحبت‌ کنید. همچنین‌ عکس‌های‌ دوران‌ نوزادی‌ خودش‌ را به‌ او نشان‌ دهید. کودکان‌ بزرگتر گاهی‌ درباره‌ نحوه‌ به ‌وجودآمدن‌ نوزاد و این‌ که‌ از کجا می ‌آید از شما سؤال‌ می ‌کنند. با توجه‌ به‌ سن‌ آنها، درباره‌ تولد و جنسیت‌ برایشان‌ توضیح‌ دهید؛ اما اگر نمی ‌دانید چه‌ پاسخی‌ بدهید، جواب‌ ندادن‌ بسیار بهتر از ارائه‌ توضیحات‌ نادرست‌ است.

 

۳- کـــــودک‌ را با خود همــــراه‌ کنید:

اجازه‌ دهید او حرکات‌ جنین‌ داخل‌ شکمتان‌ را احساس‌ کند. از همکاری‌ کودک‌ در آماده ‌کردن‌ اتاق‌ نوزاد نیز تشکر کنید. با همدیگر برای‌ فرزند جدید هدیه‌ بخرید. به‌ علاوه، می ‌توانید از طرف‌ نوزاد برای‌ کودک‌ بزرگتر هدیه‌ بخرید.

 

۴- تغییـــــــرات‌ لازم‌ را به ‌تدریج‌ انجام‌ دهید:

پیش‌ از ورود نوزاد به‌ مرور تغییرات‌ لازم‌ را انجام‌ دهید؛ زیرا این‌ کار فرصت‌ سازگار شدن‌ با شرایط‌ تازه‌ را برای‌ کودک‌ فراهم‌ می ‌کند. اتاق‌ خواب‌ کودک‌ را جدا کنید و به‌ جای‌ تختخواب‌ بچگانه‌ از تختخواب‌ بزرگ‌ استفاده‌ کنید. به‌ کودک‌ نگویید علت‌ تغییرات‌ ورود فرزند جدید است؛ زیرا در او احساس‌ حسادت، خشم‌ یا طردشدن‌ به‌ وجود می ‌آید. به‌ او بگویید تو بزرگتر شده‌ای‌ و باید در اتاق‌ خواب‌ مخصوص‌ خودت‌ بخوابی.

 

از ایجاد تغییرات‌ اساسی‌ درست‌ در بدو ورود نوزاد جداً خودداری‌ کنید!

بـــرای‌ کــودک‌ توضیح‌ دهید:

به‌ او بگویید که‌ بچه‌ چه‌ وقت‌ به‌ دنیا خواهد آمد و هنگام‌ حضور نداشتن‌ شما در خانه‌ چه‌ کسی‌ از او مراقبت‌ خواهد کرد. هنگام‌ رفتن‌ به‌ بیمارستان‌ از کودک‌ خداحافظی‌ کنید و او را از بازگشت‌ خود مطمئن‌ سازید. اگر در شرایط‌ نامناسب‌ هستید و یا کودک‌ خواب‌ است، باید یادداشتی‌ آماده‌ کنید که‌ در آن‌ در باره‌ زمان‌ برگشت‌ شما و احساستان‌ نسبت‌ به‌ او نوشته‌ شده‌ باشد تا کودک‌ خود آن را بخواند یا توسط‌ پدر و یا یک‌ بزرگتر بتواند از آن‌ آگاه‌ شود.

 

هنگــــام‌ تولد فـــــرزند جدید

برنامه ‌ای‌ ترتیب‌ دهید تا کودک‌ شما نوزاد را ملاقات‌ کند؛ این‌ کار موجب‌ کاهش‌ احساس‌ نگرانی‌ او درباره‌ سلامت‌ مادر خواهد شد. با برگزار کردن‌ یک‌ مراسم‌ کوچک،‌ تولد نوزاد را جشن‌ بگیرید. گاهی‌ کودکان‌ هنگام‌ ملاقات‌ مجدد مادر، ساکت‌ و نگران‌ هستند یا تمایلی‌ به‌ در آغوش ‌گرفتن‌ مادر یا بوسیدن‌ او ندارند. خود را برای‌ این‌ گونه‌ واکنش‌ها آماده‌ کنید و آنها را بپذیرید. اگر چند روز از کودک‌ دور هستید، از طریق‌ تلفن‌ و یادداشت‌ با او در تماس‌ باشید.

 

تغییــــــرات‌ پس‌ از ورود نــــــــــــوزاد

توجه‌ کنید که‌ برنامه‌های‌ روزانه‌ کودک‌ را طبق‌ روال‌ گذشته‌ ادامه‌ دهید. او را در فعالیت‌های‌ مربوط‌ به‌ شیرخوار شرکت‌ دهید تا احساس‌ طرد شدن‌ نکند. رفتارهای‌ مناسب‌ کودک‌ را تشویق‌ کنید؛ مثلاً بگویید: «از این‌ که‌ در عوض‌ کردن‌ لباس‌ ِ کوچولو به‌ من‌ کمک‌ کردی‌ متشکرم. تو خیلی‌ خوب‌ کمک‌ می‌ کنی.» به‌ او یاد بدهید چگونه نوزاد را بغل ‌کند و در طول روز به او اجازه بدهید نوزاد را در آغوش بگیرد. واکنش‌ های‌ نوزاد را برایش‌ توصیف‌ کنید. مثلاً بگویید: او دوست‌ دارد تو به‌ آرامی‌ با او رفتار کنی. این‌ توضیحات‌ موجب‌ بهتر شدن‌ روابط‌ بین‌ آنان‌ و لذت‌ بردن‌ از وجود یکدیگر خواهد شد. به ‌علاوه زمانی‌ که‌ خانواده‌ و بستگان‌ شما فرزند جدید را ملاقات‌ می‌ کنند به‌ آنها یادآوری کنید که به کودک بزرگتر نیز توجه کنند. زمانی‌ را در طول‌ روز به‌ کودک‌ اختصاص‌ دهید و حتی سعی‌ کنید چند دقیقه‌ با او تنها باشید. احساس‌ خود را به‌ کودک‌ نشان‌ دهید و به‌ او بگویید که‌ دوستش‌ دارید تا او نیز احساسات‌ خود را برای‌ شما بیان‌ کند.

 

هنگــــام‌ شیـــــــردهـــی‌ به‌ نــــوزاد

هنگام‌ شیردادن‌ به‌ نوزاد، پاسخگویی‌ به‌ رفتارهای‌ کودک‌ بزرگتر دشوار است. پیش‌ از برنامه‌ شیردهی، کودک‌ را سرگرم‌ کنید. مثلاً از اسباب ‌بازی‌های‌ جالب‌ برای‌ سرگرم ‌کردن‌ او استفاده‌ نمایید. همچنین‌ می‌ توانید به‌ کودک‌ نوشیدنی‌ یا غذایی‌ ساده‌ بدهید. در صورت‌ وجود رفتار مطلوب‌ در حین‌ شیردهی، او را تشویق‌ کنید. برخی‌ کودکان‌ به‌ دیدن‌ نوزاد هنگام‌ شیردهی‌ و یا در کنار مادر بودن‌ تمایل‌ دارند. کودک‌ را با دست دیگر در آغوش‌ بگیرید یا دستتان‌ را به‌ دور گردن‌ یا کمر او حلقه‌ کنید.

 

مشکلات‌ رفتــــاری‌ بـــرخی‌ کــــودکان‌ بعد از به‌ دنیا آمدن‌ فــــرزند جدید

کودکان‌ در مقابل‌ ورود بچه‌ جدید واکنش‌های‌ متفاوتی‌ نشان‌ می‌ دهند. مشکلات‌ شایع‌ آنها عبارت‌ است‌ از لجبازی، قشقرق‌ به‌ پا کردن، تحریک ‌پذیری، رفتار خشن‌ با شیرخوار، چسبیدن‌ به‌ مادر و اضطراب‌ جدایی، مشکلات‌ مربوط‌ به‌ دستشویی رفتن‌ و شب ‌ادراری، مشکلات‌ خواب‌ و تغذیه، رفتارهای‌ بچگانه‌ مثل‌ درخواست‌ پستانک‌ و شیشه‌ شیر و یا کودکانه‌ صحبت‌ کردن. باید توجه‌ داشت‌ که‌ کودک‌ برای‌ سازگاری‌ با شرایط‌ تازه‌ نیاز به‌ زمان‌ دارد. رابطه‌ او با والدین‌ به‌ دلیل‌ ورود خواهر یا برادر جدید تغییر خواهد کرد و شاید در این‌ هنگام‌ نسبت‌ به‌ نوزاد احساس‌ رنجش‌ کند. حتی‌ ممکن‌ است‌ به‌ علت‌ کم ‌شدن‌ توجه، کودک‌ احساس‌ کند که‌ والدین‌ دیگر او را دوست‌ ندارند و در این‌ هنگام‌ رفتارهای‌ بچگانه‌ از خود بروز دهد؛ از جمله‌ مکیدن‌ شست، با شیشه‌ شیر خوردن‌ و درخواست‌ این‌ که‌ مادر در دهان‌ او غذا بگذارد. این‌ رفتارها نشانگر تمایل‌ کودک‌ برای‌ کسب‌ توجه‌ پدر و مادر است. توجه‌ اضافی‌ در این‌ موارد باعث‌ تشویق‌ این‌ گونه‌ اعمال‌ و تداوم‌ آنها خواهد شد. از توجه‌ کردن‌ خارج‌ از حد به‌ رفتارهای‌ بچگانهِ کودک‌ جداً بپرهیزید.

 

چگــــونه‌ با این‌ مشکـــلات‌ رو به‌ رو شـــویم ؟

۱- احساس‌ کـــودک‌ را درک‌ کنید:

اگر می‌ گوید نوزاد را دوست‌ ندارم، به‌ او نگویید این‌ احساس‌ بد است. بلکه‌ اجازه‌ ابراز این‌ احساس‌ را بدهید و مجادله‌ نکنید؛ حتی‌ گاهی‌ با احساس‌ او همراه‌ شوید و نامطلوب ‌بودن‌ حضور یک‌ فرزند تازه‌ در جمع‌ خانوادگی‌ را تصدیق‌ کنید.

 

۲- آرامــــش‌ کــــودک‌ را تحسیــن‌ کنید:

اگر کودک‌ بیش‌ از 30 دقیقه‌ آرام‌ مانده‌ است، به‌ کنارش‌ بروید و با او باشید. برای‌ تشویق‌ وی‌ برنامه‌ ریزی‌ کنید.

 

۳- در رفتــارهایتان‌ باثبات‌ باشید:

عقیده‌ خود را نسبت‌ به‌ وجود انضباط‌ در کودک‌ مشخص‌ کنید. هنگام‌ مشاهده‌ رفتار نامناسب،‌ واکنش‌ سریع‌ نشان‌ دهید. با کودک‌ بحث‌ نکنید و غر نزنید بلکه‌ عمل‌ کنید. او باید بداند که‌ چه‌ رفتاری‌ از نظر والدینش‌ مطلوب‌ و مورد انتظار است. پدر و مادر باید در رفتار تربیتی‌ با کودک‌ هماهنگ‌ باشند.

 

۴- بعضی‌ از رفتـــارهای‌ نامناسب‌ کـــودک‌ را نادیده‌ بگیرید:

بعضی‌ از رفتارها مانند کودکانه‌ صحبت‌ کردن‌ را نادیده‌ بگیرید. هنگام‌ انجام‌ رفتارهای‌ بچگانه‌ با کودک‌ صحبت‌ نکنید و به‌ او نگاه‌ نکنید. در این‌ زمان‌ از اتاق‌ خارج‌ شوید یا به‌ کار خود بپردازید. رفتار مطلوب‌ کودک‌ را تشویق‌ کنید.

 

۵- در بــرابـــر بد رفتاری‌های‌ جدی‌ کــودک‌ واکنش‌ ســـریع‌ نشان‌ دهید:

رفتارهایی‌ مانند صدمه‌ زدن‌ به‌ نوزاد باید سریع‌ پاسخ‌ داده‌ شود. کودک‌ بایستی‌ بفهمد که‌ آسیب‌ رساندن‌ به‌ نوزاد پذیرفتنی‌ نیست‌ و با انضباط‌ خاصی‌ با او برخورد خواهد شد.

 

" در صورتیکه‌ با رعایت‌ نکات‌ گفته‌ شده، همچنان‌ با کودک‌ خود درباره‌ فرزند جدید مشکل‌ دارید، بهتر است‌ از مشاوره‌ روانپزشک‌ یا روانشناس‌ کودک‌ بهره‌ بگیرید. "

 

آیا میدانید که وقتی فرزند دومتان به دنیا می آید، چگونه باید فرزند اولتان را آماده ورود او کنید؟ ابتدا باید دقت داشته باشید که فرزند اولتان نیازمند دنیایی از توجه و علاقه است تا اطمینان پیدا کند که بچه دوم و جدید جایگزین او نخواهد شد. در اینجا به ده شیوه مفید و سودمند اشاره می کنیم که با به کار بستن آنها می توانید به راحتی فرزند اولتان را برای ورود بچه دوم آماده سازید.

 

۱- برنامه ای ترتیب دهید که فرزند اولتان اوقات زیادی را با پدرش تنها باشد.

باید بدانید که اختلاف سنی خیلی کم ( کمتر از سه سال ) بین بچه ها، همیشه می تواند باعث به وجود آمدن برخوردها و اختلافاتی بین بچه ها شود، چرا که هر دو نیاز شدید و فراوانی به توجه والدین دارند. پس، در صورتی که اختلاف سن بین فرزند اولتان با فرزند دوم کمتر از سه سال است، اطمینان حاصل نمایید که وقت کافی در اختیار بچه اول قرار می دهید تا او احساس کمبود پیدا نکند. به خصوص، او نیاز خواهد داشت که اوقات زیادی را با پدرش به تنهایی به سر ببرد.

 

۲- کتابهای مربوط به اطفال شیرخواره و کوچک را برای فرزندتان بخوانید.

حتی زمانی که باردار و در انتظار ورود فرزند دومتان هستید، توجه، عشق و علاقه کامل و صددرصد شما معطوف به فرزند اولتان خواهد بود و همین به او کمک می کند که خودش را با آن موقعیت جدید منطبق و سازگار سازد. کتابهایی را برایش بخوانید که با به دنیا آمدن بچه های کوچک و اضافه شدن آنها به جمع خانواده مرتبط هستند و در مورد طفل داخل شکم تان با او صحبت کنید. گرچه، ممکن است فرزند اولتان، به طور کامل صحبت های شما را درک نکند. ولی به این شکل، اطلاعات لازم را کسب می کند و در رابطه با ورود بچه جدید به خانواده توجیه و آماده می شود.

 

۳- زمان تغییر دادن ها را به طور متناوب تنظیم کنید.

اگر لازم می دانید که تخت یا اتاق جدیدی را برای ورود فرزند دومتان تهیه کنید، این تغییرات را دست کم چهار تا شش هفته قبل از به دنیا آمدنش صورت دهید. به این ترتیب، احتمالش خیلی کم خواهد بود که فرزند اولتان در رابطه با این تغییر و تحولات احساس ناراحتی پیدا کند و حس حسادتش تحریک شود. به هر صورت، هر گونه تغییر و تحولی را که لازم می دانید صورت دهید وبه هیچ وجه این تحولات نباید همزمان با به دنیا آمدن بچه جدید انجام شود.

 

۴- فرزند اولتان را تشویق کنید که رابطه ملایم و خوبی با بچه جدید برقرار کند.

به او مفهوم ملایمت در نوازش طفل شیرخواره را یاد بدهید و قبل از به دنیا آمدن بچه دوم، این اعمال ملایم را با او تمرین کنید. به این ترتیب، قبل از آن که خواهر یا برادر بزرگ یک بچه شود، مفهوم برقراری یک ارتباط ملایم را می فهمد.

 

۵- بگذارید که فـــــرزند اولتان یک بچه باقی بماند و دوران خوش و خاطره انگیـــز خردسالــــی اش حفظ شود.

علیرغم این حقیقت که فرزند اولتان تبدیل به خواهر یا برادر بزرگتر میشود، او را از فعالیتهای مختص دوران خردسالی اش محروم نکنید و نشاط وسرخوشی مختص آن زمان را از او نگیرید. تصور نکنید که با به دنیا آمدن بچه جدید، فرزند اولتان مجبور است که به جای خوابیدن در گهواره اش،روی یک تخت دیگر بخوابد،به خصوص اگر احساس میکنید که از خوابیدن در گهواره اش،هنوز لذت میبرد و در آن راحت است. اگر هنوز از پوشک استفاده میکند، بگذارید اوضاع به همان روال پیش برود و اگر به او شیر میدهید آنرا قطع نکنید.چرا که او هنوز خودش یک بچه است و نیازهای خاص خودش را دارد! انتظار این را داشته باشید که او دوست داشته باشد مثل سابق در آغوش گرفته شود و از گرمای تن شما و زمزمه ها و راز و نیازهایی که زیر گوشش نجوا میکردید، برخوردار شود.

 

۶- خودتان را آماده مواجهه با بداخلاقی ها، عصبانیت ها، تندخویی ها، بی حوصلگی ها و ترشرویی های او کنید.

اگرفرزند اولتان نق نقوتر، بداخلاق تر و وابسته تر از همیشه به نظر رسید، غافلگیر و شوکه نشوید. او نیاز دارد که ابراز وجود کند و اطمینان یابد که جایش در خانواده هنوز ایمن است. با گذشت زمان و ملاحظات خاص شما، فرزند اولتان به جای حسادت نشان دادن از خودش، در رابطه با نقش جدیدش در خانواده، حس تسلط و کنترل پیدا می کند و خودش را با وضعیت جدید سازگار و منطبق می سازد.

 

۷- به او یادآوری کنید که زمانی خودش هم یک طفل شیرخواره و کوچک بود.

به او عکسهای دوران نوزادی اش و هدایایی را نشان دهید که وقتی تازه متولد شده بود، دریافت میکرد و علاقه و توجهی را به یادش بیندازید که در آن زمان کسب می کرد.

 

۸- چند اسباب بازی ویژه و مخصوص برایش بخرید.

خریدن اسباب بازی های جدید برای فرزند اولتان هم مفید و سودمند واقع خواهد شد. چرا که وقتی فرزند دومتان به دنیا می آید و دنیای توجه و هدایا معطوف او می شود، فرزند اولتان چیزهایی برای خودش خواهد داشت که سرش با آنها گرم باشد وبه خواهر یا برادر کوچکش حسادت نکند.

 

۹- پیشاپیش فرزند اولتان را تشویق کنید که بعد از به دنیا آمدن بچه دوم،کمکتان کند.

این عمل به او حس توانایی، کاردانی، شایستگی، لیاقت و توانمندی می بخشد. وقتی بچه جدید به دنیا می آید، فرزند اولتان می تواند با آوردن پوشک برای مادرش یا تکان دادن یک اسباب بازی مقابل صورت بچه کمک سودمندی ارائه دهد.

 

۱۰- به او مزایای خواهر یا برادر بزرگتر بودن را نشان دهید.

فرزند اولتان را درگیر فعالیت هایی کنید که قادر به انجامشان است و می تواند او را از بچه تازه متولد شده مجزا کند، و به این ترتیب این پیام را به او برسانید که چون دیگر یک طفل کوچک نیست، می تواند کارهای خاصی را انجام دهد. او را در آغوش بگیرید، درحالی که برایش کتاب می خوانید عکس هایش را به او نشان دهید، یک جدول یا معمای ساده را باهم حل کنید و دیگر فعالیت هایی را با او انجام دهید که لازمه و متناسب با سن و رشدش هستند، به این ترتیب، شور و شوق او از بزرگ شدنش و انجام کارهایی ادامه پیدا می کند که وقتی نوزاد بود قادر به انجامشان نبود، ولی حالا از توانایی انجام آن برخوردار است. خواه بچه جدیدی به جمع خانواده اضافه شود و یا فرزند نوجوانتان به قصد تشکیل زندگی یا ادامه تحصیل، جمع خانواده را ترک کند، همواره تغییر و تحولات در خانواده ها نیازمند سازگاری های بنیادین و ریشه ای روانی، ذهنی، روحی و جسمانی هستند.

 

پژوهشگران و محققان مسایل خانوادگی، پیدایش این تغییر و تحولات در زندگی روزمره اعضای خانواده را تنش زاترین حالت ممکن معرفی کرده اند. پس، اگر فرزندان نوپا و کوچک تان در خلال این چارچوب زمانی، تا حدی سیر قهقرایی را طی کنند، نبایستی نگران شوید و باید آن را امری طبیعی بدانید که بسیار موقتی، گذرا و زود گذر است.

 



موضوع مطلب : کودکان / تربیتی
صفحات سایت
RSS Feed